Linnut

Bergvogels

1 soorten · bij elke soort een opname

Bergen zijn er in de Lage Landen nauwelijks, toch kom je een deel van deze vogels hier tegen: op doortrek, in de winter aan de kust of op open, stenige plekken.

Naar de soortenlijst
Bergvogels

Een diep 'proek' van de zwaarste zangvogel

De Raaf is de zwaarste zangvogel ter wereld: gemiddeld 63 centimeter lang en bijna anderhalve kilo zwaar. Zijn gewone roep is een diepe, galmende kras, veel voller dan die van een kraai. Ervaren luisteraars herkennen zijn 'proek-proek-proek' direct; daarnaast heeft hij een hoog, kloppend 'tok-tok-tok' en een droog 'kraa'.

Raven vormen paren voor het leven. Raakt een vogel zijn partner kwijt, dan bootst hij diens roepen na om hem terug te lokken.

Vogels van rots, berg en toendra

Op volgorde van zoekvolume. Bekijk de kalender op elke soortpagina: veel van deze vogels zie je hier maar een paar maanden per jaar.

Kraaiachtigen · 1
1

Raaf

Corvus corax

Een diep, galmend 'prruk-prruk' hoog boven een helling

Kraaiachtigen
Raaf
Raaf

Van Afrika naar de toendra en terug

De Tapuit broedt in open, stenig land en nestelt in rotsspleten en konijnenholen. Alle tapuiten overwinteren in Afrika, ook die uit Alaska en Noord-Azië. Dat levert een van de langste trekroutes op voor een vogel van dit formaat. Zijn roep is een hard 'tsjak'.

De Sneeuwgors is de noordelijkste zangvogel die ooit is waargenomen. In de winter trekt hij naar de kusten en vlakten van onder meer Groot-Brittannië, Nederland en Duitsland. Let op zijn kabbelende fluitroep, iets als 'pirrrit'.

Bij de Morinelplevier is het vrouwtje kleuriger dan het mannetje. De vogel is weinig schuw. De Frater roept een nasaal 'tjwaa-iet'. Buiten het broedseizoen vormt hij grote groepen, soms samen met andere vinken aan de kust en op kwelders.

Bergvogels die je in het laagland treft

De Beflijster lijkt op een merel met een witte halve maan op de borst. Hij broedt op open berghellingen met wat jeneverbes, lijsterbes of heide en trekt in september en oktober naar Zuid-Europa en Noord-Afrika. Onderweg rust hij graag op kort begraasd grasland. Hoor je een luid 'tak-tak-tak', kijk dan goed; het lied bestaat uit twee tot vier klagende fluittonen met pauzes.

De Waterpieper broedt op bergweiden, meestal tussen 1400 en 2500 meter. In de winter zakt hij af naar natte, open laagvlaktes en kustmoerassen. Hij is schuwer dan de oeverpieper en vliegt bij verstoring een flink eind weg. Zijn roep is een scherp 'dzip'.

De Strandleeuwerik broedt boven de boomgrens. In West-Europa zie je hem vooral 's winters op kale stranden. Let op het zwart-gele gezicht; in de zomer heeft het mannetje twee zwarte veerpluimpjes die op hoorntjes lijken.