Een blauwe flits en een scherp 'tsjie'
De IJsvogel is ongeveer 16 centimeter lang, met een blauwgroene bovenkant, een oranje buik en felrode poten. Het vrouwtje herken je aan de oranjerode ondersnavel met zwarte punt. In vlucht roept hij een kort, scherp 'tsjie', twee of drie keer.
Hij zoekt helder, traag stromend water met begroeide oevers en overhangende takken. In de winter zit hij vaker aan de kust, in havens en riviermondingen. Het nest ligt aan het eind van een gang die hij in een oever graaft.
Vogels van vijver, plas en rivier
De bekende parkvogels staan bovenaan, de schuwere soorten verderop. Elke regel heeft zijn eigen opname.
Meerkoet: veel lawaai, weinig vliegen
De Meerkoet is zwart met een witte snavel en een wit schild op het voorhoofd. Hij heeft een groot repertoire aan knetterende, knallende en trompetterende roepen, die je vaak ook 's nachts hoort. Jonge vogels hebben dat schild nog niet; pas rond hun eerste verjaardag is het helemaal wit.
Vliegen doet hij niet graag. Bij het opstijgen rent hij spetterend over het water, en bij een ruzie om het territorium doet hij hetzelfde zonder echt los te komen. Toch legt hij op de trek, meestal 's nachts, verrassend grote afstanden af.
Duikers en nieuwkomers
Een Aalscholver is 70 tot 102 centimeter lang en zwart, met een brons- tot groenachtige glans op vleugels en staart. Buiten de kolonie hoor je hem bijna niet; op de broedplaats maakt hij keelachtige geluiden. Hij duikt één tot drie minuten en zoekt zijn vis vooral bij de bodem.
De Fuut valt op door zijn baltsdansen, waarbij een paartje synchroon beweegt. In de negentiende eeuw werd hij in Engeland bijna uitgeroeid, omdat zijn kopveren op dameshoeden belandden. De Nijlgans is een nieuwkomer: hij werd in 1967 in Nederland en in 1982 in België uitgezet.