Vogels van riet en moeras
Bovenaan de soort die het vaakst wordt gezocht. Speel er twee of drie na elkaar af: in het moeras werkt je oor beter dan je oog.
De grutto in het natte grasland
De Grutto is een grote steltloper met lange poten en een snavel van 7,5 tot 12 centimeter. In het broedkleed zijn kop, hals en borst oranje; in vlucht zie je een opvallende zwart-witte vleugelstreep en een witte stuit. Zijn meest gehoorde roep is een schel 'wieka-wieka-wieka'.
Een groot deel van de Europese grutto's broedt nu in natte graslanden met gras tot ongeveer een halve meter hoog. In Nederland en Duitsland zijn zelfs nesten gevonden in bieten-, aardappel- en roggevelden. De IUCN noemt de soort sinds 2006 bijna bedreigd.
Een misthoorn in de rietkraag
Tussen januari en april laat het mannetje Roerdomp zijn diepe, zuchtende boem horen. Op een windstille nacht draagt die tot vijf kilometer ver. Wie roerdompen telt, noteert hoeveel verschillende roepende mannetjes er in een gebied zijn. Het geluid ontstaat doordat hij met sterke spieren lucht uit zijn slokdarm perst.
Om te broeden kiest hij het liefst een rietveld van minstens 20 hectare. Wordt hij verrast, dan steekt hij zijn snavel recht omhoog en blijft stokstijf staan, zodat zijn gestreepte veren opgaan in het riet. Op het menu staan vis, kleine zoogdieren, jonge vogels, amfibieën, kreeftachtigen en insecten.
Kraanvogel en lepelaar zijn terug
De Kraanvogel verdween eeuwen geleden als broedvogel uit Nederland. In 2001 kwam hij terug, en in 2020 broedden er ongeveer 40 paar. In de herfst rusten op doortrekplaatsen soms vele duizenden tegelijk; hun luide getrompetter hoor je van grote afstand.
Ook de Lepelaar krabbelde op. In 1968 telde Nederland nog geen 150 broedparen. Dankzij betere bescherming en een verbod op gif als DDT waren het er in 2015 bijna 3000.