Waarom de snavel van de merel ertoe doet
Bij de Merel speelt de snavel een rol in ruzies. Een mannetje dat zijn territorium verdedigt, reageert feller op een oranje snavel dan op een gele, en het minst op de bruine snavel van een eerstejaars. Vrouwtjes letten minder op de kleur en meer op de glans.
Een dreigend mannetje doet een korte sprint, heft zijn kop en buigt hem dan omlaag terwijl zijn staart zakt. Echte gevechten duren meestal kort. Jonge mannetjes beginnen bij mooi weer al eind januari te zingen, oudere pas eind maart.
Alle lijsters op Linnut
De lijsters van tuin en park staan bovenaan, gevolgd door de wintergasten en de beflijster.
Koperwiek en kramsvogel: wintergasten in groepen
De Koperwiek heeft dialecten: vogels uit één streek beginnen hun lied op bijna dezelfde manier. In Noorwegen is zo'n dialectgebied gemiddeld zo'n 41,5 vierkante kilometer groot. Na die inleiding volgt een sneller, ingewikkelder stuk.
De Kramsvogel broedt vaak in kleine kolonies, mogelijk als bescherming tegen rovers. Zijn harde vluchtroep 'tsjak tsjak' is goed te herkennen. Op wintervelden zie je hem geregeld samen met koperwieken. Opvallend genoeg stamt hij af van lijsters die vanuit Afrika eerst de Caraïben bereikten en pas daarna Europa.
Zanglijster en grote lijster
De Zanglijster herhaalt zijn muzikale frasen, vaak een paar keer achter elkaar. Hij gebruikt een vaste steen als aambeeld om slakkenhuisjes kapot te slaan. In Nederland is de stand met meer dan de helft gedaald.
De Grote lijster zingt luid, ook bij regen en harde wind. In de winter verdedigt hij een struik met maretak of hulst als voorraadkast en jaagt hij andere vogels weg. In de achttiende en negentiende eeuw veroverde hij nieuwe gebieden, waaronder Nederland.
De Beflijster is bijna overal een vogel van de hoogte. Hij broedt in open berggebied met verspreide bomen en struiken, vaak jeneverbes, lijsterbes en heide, en overwintert in Zuid-Europa, Noord-Afrika en Turkije.